pemmax

Internet to wolność pisania. Jest niewątpliwie cennym prezentem ale niesie ze sobą kaganiec, który musimy nosić jako autorzy tekstów. To brzemię nosi imię “szczerość”. Ludzie piszą, inni czytają. Czytelnicy poznają autorów i zaczynają ich cenić. Wierzą im. Ufają. Jednak po ostatnim tekście Mateusza Nowaka na Spidersweb ponownie uświadamiam sobie, że razem z wolnością w sieci idzie poważne zagrożenie manipulacji. Nie można wyłączyć myślenia. Nigdy. Nawet gdy pisze autor, którego znam i lubię. Nazwanie tekstu “Liderzy rynku usług hostingowych przesypiają właśnie ważny dla nich okres” felietonem to mocne nadużycie. Ejjj tam! To wręcz świadome kłamstwo i próba nagięcia władzy redaktorskiej. Tekst o którym mówię to czysty, doskonale złożony tekst reklamowy. Wychwalający jedną firmę, która (ku zaskoczeniu?) jest partnerem hostingowym Spidersweb. Niestety dowiaduję się tego na końcu tekstu. Ubolewam również, że wciąż w jego nagłówku widnieje “felieton” zamiast “zapłacili nam za to”.

Nie mam nic przeciwko tekstom sponsorowanym. Bez nich trudno żyć piszącym. Dobrze świadczy o witrynie, jeśli znajdują się firmy chcące płacić za publikowaną reklamę na stronie. Nie mogę jednak przejść obojętnie, gdy felieton staje się reklamą. Gdy treść, która powinna być esencją opinii autora staje się sprzedajną makulaturą. Fajnie, że mamy internet, szkoda jednak, że coraz trudniej znaleźć w nim nieskażone opinie. 

Reklama pewnej firmy hostingowej tutaj - http://www.spidersweb.pl/2013/02/chmura-cloud-computing.html

Tak! Spotify dotarło do Polski. Ta rewolucyjna usługa zrobi wszystko, żeby zachwycić nas swoimi zbiorami muzycznymi. Zagra, zatańczy, zasugeruje i wyciągnie przyjazny paluszek. Z ogromnym zainteresowaniem już biegnę zasłuchać się w tym co moi znajomi mają w głośnikach. Już Was dodaję. Wszystkich 113713161. Nie pominę nikogo!

Spotify w PL - https://www.spotify.com/pl/

Są sprawy ważne. I ważniejsze.

Za http://www.interia.pl/

To nie jest możliwe, żeby być tak mocno egocentrycznym. Tomkowi dobrze patrzy z paszczy. Stawiam głowę, że to czysty i wciskający się w odbyt czytelników marketoid. Autopromocja. Niestrawna. Chociaż do dupy to jednak nie do przetrawienia.

Byłoby niezręcznie przechwalać się, argumentując, dlaczego jestem tym rankingu, ale wydaje mi się, że tym, co robiłem w 2012 r. spełniam wszelkie warunki, by zasłużyć na to miejsce.

Z rankingu blogerów zorganizowanego przez Tomka - http://www.kominek.in/2013/01/najbardziej-wplywowi-blogerzy-polski-w-2012-r/

O dojrzałości bloga świadczą jego czytelnicy i poziom dyskusji jaki pojawia się pod wpisami. Zdarza się również coś bardziej dobitnego. Coś co pozwala Ci uwierzyć, że blogowanie ma większy sens. Coś, co uświadamia, że pomagasz innym. W tym miesiącu kończy się ważność domeny bloga. Tak jak co roku od 6 lat. Ostatnio poprosiłem o “zrzutkę” czytelników. Starczyło jeszcze na opłacenie domeny podcastu MacGadka. W tym roku nic podobnego nie organizuję, bo przy okazji tej zbiórki dostałem kilka gróźb, że nie wolno zbierać pieniędzy, że fiskus, że inne podobne historie. Zatem podkulam ogon i nie będę wywoływał “przyjaznych” ludzi z internetu. Usunąłem z widoku również podstronę Wsparcia. Licho nie śpi. Jednak zobaczcie co niedawno znalazłem w e-mailu bloga. Jak zależy czytelnikom, to mi tym bardziej Mój Mac nie może być obojętny.

Z serii, kocham internet, bo są tu ludzie znacznie ode mnie inteligentniejsi. Riposta powinna być krótka i prosta.